forra (adv.)

Espersen

Forra (adv.)

1) før, forhen, tilforn, ‹har du alldri sett hannem forra›; ‹har du vad där forra›; ‹hajn e'kje som hajn va forra, forr sju, åta år sin›; ‹forra i varden› fordum, i gamle Dage (= Sjæll., Nsk. før i Verden); Gl. Dsk. (Kæmpevis.) førre; Sv. förr; Nsk. fyrr, førr, før.

2) sjeld. før, hellere, snarere, = häjller; (Sv. förr; Isl. fyrr): ‹nei, så vill ja forra ujnvara'd›; ‹forrijn hon gjer ett äbble väk, forra lar hon 'ed liggja å röddna›.